Zespół policystycznych jajników – jak wpływa na życie kobiety?

Zespół policystycznych jajników – jak wpływa na życie kobiety?

Choroba jaką jest zespół policystycznych jajników według szacunków dotyka około 10% do 15% kobiet w wieku rozrodczym. Choroba ta to inaczej PCOS.

Schorzenie to jest przyczyną 85% wczesnych poronień oraz ponad 70% niepłodności. Wiążą się z nim również zaburzenia miesiączkowania, nadmierne owłosienie ciała oraz otyłość.

Przyczyny zachorowania

Dokładne przyczyny powstawania choroby nie są obecnie znane. Przyjmuje się jednak, że wiąże się to z zaburzeniami w selekcji pęcherzyka dominującego. Przez jego brak pozostałe pęcherzyki produkują androgeny (czyli męskie hormony płciowe). Produkowany jest również progesteron.

Objawy PCOS

Objawy zależne są od osoby oraz od tego jak choroba u niej przebiega. U niektórych kobiet występować będą jedynie rzadkie miesiączki. U niektórych może natomiast dojść do rozwoju nadmiernego owłosienia oraz trądziku.

Typowymi objawami PCOS są:

  • zaburzenia miesiączki

  • niepłodność: występuje od 40% do nawet 90% kobiet

  • poronienia

  • hiperandrogenizacja: najczęstszy objaw PCOS występujący u około 90% chorych

  • pojawianie się owłosienia

  • trądzik

  • wirylizacja: zmiana sylwetki, obniżenie głosu, przerost łechtaczki

  • łysienie typu mięskiego

  • otyłość

Dodatkowo osoby cierpiące na PCOS są bardziej narażone również na inne choroby takie jak cukrzyca typu 2 czy choroby serca.

Leczenie choroby

W większości przypadków choroba nie może zostać całkowicie wyleczona. Możliwe jest jednak zminimalizowanie jej objawów poprzez stosowanie środków normalizujących cykl miesiączkowy oraz stężenie androgenów w organizmie.

Podsumowanie

Choroba ta więc mimo tego, że bardzo poważna to jak najbardziej można z nią funkcjonować. Wystarczy jedynie zastosować odpowiednie leczenie aby nie odczuwać objawów choroby. W niektórych przypadkach nie przeszkadza ona również w zajściu w ciążę. Niekiedy niepłodność można również leczyć farmakologiczne i również jej zapobiec. Z chorobą można więc jak najbardziej funkcjonować i nie przeszkadza ona w prowadzeniu normalnego życia.